Maria Magdalena Dąbska z domu Suchy (ur. 20 lipca 1921 w Brodnicy, zm. 20 lipca 2014) – polska lekarka, patomorfolog, profesor medycyny, jako pierwsza opisała rzadki nowotwór nazwany na jej cześć guzem Dąbskiej.
Życiorys Jej ojciec, Paweł Suchy (1897–1932) był właścicielem małej destylarni. Po jego śmierci przeniosła się wraz z matką i bratem do Warszawy.
Podczas II wojny światowej działała w ruchu oporu w Warszawie. Jako członek Armii Krajowej brała udział w powstaniu warszawskim – wraz z bratem Tadeuszem udzielała pomocy rannym powstańcom, przenosiła leki i broń, m.in. w okolicy ul. Twardej.
Po wojnie studiowała patologię w Akademii Medycznej w Gdańsku. Jej mentorami byli profesorowie: Wilhelm Czarnocki, Franciszek Łukaszczyk, Józef Laskowski, Tadeusz Koszarowski.
W 1957 roku odbyła półroczny staż na Uniwersytecie w Leeds u onkopatologa prof. . W 1969 roku opublikowała wyniki wielu lat badań i opisała jako pierwsza rodzaj guza, nazwanego później jej nazwiskiem - guz Dąbskiej. Razem z Januszem Buraczewskim była autorką pierwszego na świecie opracowania symptomatologii torbieli aneuryzmatycznej. Zaproponowano jej prestiżowe stanowisko w Światowej Organizacji Zdrowia. Zdecydowała się jednak kontynuować pracę w Instytucie Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie.