Eugeniusz Arct (ur. 24 grudnia 1899 w Odessie, zm. 22 stycznia 1974 w Warszawie) – polski malarz, pedagog.

Życiorys Był synem Władysława i Heleny z Drudy'ch (1870–1954).

Od 1918 przez dwa lata studiował malarstwo w Kunstgewerbeschule w Lucernie u J. van Moosa, naukę kontynuował od 1923 do 1930 roku w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych u Tadeusza Pruszkowskiego. Uzyskał dyplom w 1936 roku. Po ukończeniu studiów w 1930 pozostał na uczelni, pracując jako asystent. Równocześnie tworzył, swoje dzieła wystawiał z tzw. szkołą warszawską, której był współinicjatorem. Grupa ta skupiała malarzy, których prace swoim stylem nawiązywały do późnego impresjonizmu francuskiego (jasne, prześwietlone barwy, tematyka współczesna, ale ujmowana z humorem). Wystawiał swoje prace również w Instytucie Polityki Społecznej Uniwersytetu Warszawskiego i na wystawach organizowanych przez Blok Zawodowych Artystów Plastyków. Wiele wystaw jego prac miało miejsce poza granicami kraju, gdzie obrazy były kupowane do kolekcji muzealnych.

W 1946 został wykładowcą na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, a w 1950 otrzymał tam tytuł profesora.