Wacław Radecki|thumb Wacław Radecki (ur. 27 października 1887 w Warszawie, zm. 25 marca 1953 w Montevideo) – polski i brazylijski psycholog, lekarz, działacz polonijny, honorowy profesor Uniwersytet Republiki (dawniej Uniwersytetu w Montevideo), profesor Uniwersytetu w Kurytybie.
Życiorys Syn studenta medycyny Józefa Radeckiego i Aleksandry z domu Siekierz. Studiował na wydziale lekarskim Uniwersytetu w Genewie od 1908 do 1912 roku, uczył się psychologii pod kierunkiem Flournoy′a i Claparède′a.
Podczas I wojny światowej przebywał w Warszawie. W latach 1914–1918 był wykładowcą psychologii na Wydziale Humanistycznym Towarzystwa Kursów NaukowychDziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906-1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917, s.130, Podkarpacka BC – wersja elektroniczna. Działał w Komitecie Obywatelskim Powiatu Warszawskiego, Komitecie Obywatelskim Guberni Warszawskiej, Zarządzie Rady Opiekuńczej Powiatu Warszawskiego. Od 1919 do 1920 organizował Studium Psychologiczne przy Wolnej Wszechnicy Polskiej. Za sprawą doświadczeń z hipnozą popadł w konflikt ze środowiskiem psychologów i został zawieszony jak wykładowca. Sprawę opisywała prasa, Radecki został publicznie potępiony przez sąd obywatelski.