Jan Kwak (ur. 22 czerwca 1936 w OdrowążuSłownik biograficzny profesorów Uniwersytetu Rzeszowskiego 2001-2006, wyd. Uniwersytetu Rzeszowskiego, Rzeszów 2006, s. 70-71) – polski historyk, specjalizujący się w historii Polski i Śląska XVI-XVIII w.; nauczyciel akademicki związany z uniwersytetami w Opolu, Katowicach i Rzeszowie.
Życiorys Po pomyślnie zdanym egzaminie maturalnym w 1957 roku podjął studia historyczne na Wydziale Filologiczno-Historycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu, które ukończył w 1963 roku magisterium, napisanym pod kierunkiem prof. dra hab. Władysława DziewulskiegoS. Nicieja, Alma Mater Opoliensis. Ludzie, fakty, wydarzenia, Opole 2004, s. 70.. Bezpośrednio po ukończeniu studiów rozpoczął pracę naukowo-dydaktyczną na swojej macierzystej uczelni jako asystent, a następnie od 1969 roku adiunkt w Instytucie Historii WSP. W tym samym roku opolska uczelnia pedagogiczna nadała mu stopień naukowy doktora nauk humanistycznych, a w 1977 roku doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historiiS. Nicieja, op. cit., s. 91.. Zbiegło się to z otrzymaniem przez niego stanowiska docenta. W latach 1980–1984 sprawował funkcję dyrektora Instytutu Historii WSPBiografia na stronie Instytutu Historii UR [on-line] [dostęp: 11.05.2018].