Józef Gęga (ur. 20 czerwca 1931 w Rychwałdzie, zm. 9 maja 2012 w Krakowie) – polski metalurg, prof. dr. hab. inż. Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica.
Absolwent Liceum Warsztatowego przy Państwowym Technikum Mechaniczno-Elektrycznym w Bielsku-Białej. Studiował równolegle na Wydziale Metalurgii i Wydziale Maszyn Górniczych i Hutniczych na krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej. Po ich ukończeniu rozpoczął pracę naukową na uczelni. Doktorat obronił w 1973 awansując na stanowisko adiunkta. Stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie nauk technicznych otrzymał w 1979. Od 1992 roku pracował na stanowisku profesora AGH. W latach 1990–1996 był prodziekanem Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki. Należał do współtwórców działającej przy AGH Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla, której był kierownikiem. Był projektantem i specjalistą w zakresie eksploatacji urządzeń ochrony i inżynierii środowiska, w ramach tych prac był autorem nowych technologii i wynalazków. Za pracę dydaktyczną i wkład w rozwój polskiej myśli technicznej wielokrotnie otrzymywał odznaczenia i nagrody, do których należy zaliczyć m.in.