Barbara Brylska (ur. 5 czerwca 1941 w Skotnikach) – polska aktorka filmowa. Jedna z najwybitniejszych polskich aktorek powojennych, była też uznawana za najpiękniejszą aktorkę Europy swojego pokolenia. W latach 60. i 70. XX wieku uchodziła za seksbombę polskiego kina.
Życiorys Jako aktorka filmowa zadebiutowała epizodyczną rolą w komedii Antoniego Bohdziewicza Kalosze szczęścia. Jej pierwszym występem odnotowanym w napisach końcowych była rola u boku Zbigniewa Cybulskiego w filmie Aleksandra Ścibora-Rylskiego Ich dzień powszedni (1963). Rozpoznawalność zdobyła dzięki roli fenickiej kapłanki Kamy w Faraonie (1966) Jerzego Kawalerowicza. W 1967 ukończyła studia na Wydziale Aktorskim PWSTiF w Łodzi.
Największą popularność zyskała dzięki roli Krzysi Drohojowskiej w Panu Wołodyjowskim i Przygodach pana Michała (obydwa w 1969). W latach 70. była popularną amantką w filmach radzieckich, bułgarskich, niemieckich i czechosłowackich. Po występie w filmie Eldara Riazanowa Ironia losu (1975), w Polsce rozpowszechnianym pod tytułem Szczęśliwego Nowego Roku, stała się najbardziej znaną polską aktorką w krajach byłego bloku wschodniego. Za udział w tym filmie otrzymała w 1977 Nagrodę Państwową ZSRR.