Wacław Juszkiewicz (ur. 31 marca 1870, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – tytularny pułkownik administracji Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 31 marca 1870 w powiecie lidzkim, w ówczesnej guberni wileńskiej, w rodzinie Józefa i Katarzyny z Bojarowiczów. Ukończył sześć klas szkoły realnej w Wilnie i Wileńską Szkołę Junkrów Piechoty. Podczas I wojny światowej walczył w Armii Imperium Rosyjskiego.
W 1920 został przydzielony do Intendentury Dowództwa Okręgu Generalnego „Grodno”. Następnie pełnił służbę w Ministerstwie Spraw Wojskowych, a później w Intendenturze Dowództwa Okręgu Generalnego „Białystok” na stanowisku szefa Wydziału Zaopatrzenia. 11 kwietnia 1921 został formalnie przyjęty Wojska Polskiego z byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika gospodarczego, zaliczony do Rezerwy armii i powołany do czynnej służby. Z dniem 1 sierpnia 1922 został przeniesiony w stan spoczynku z „powodu przekroczenia wieku dla posiadanego stopnia”, z prawem noszenia munduru. 26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu tytularnego pułkownika. Później został zweryfikowany w tym stopniu ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów administracji.