Ulica Icchaka Lejba Pereca – wrocławska ulica łącząca skrzyżowanie ulic Grabiszyńskiej i Lubuskiej ze środkowym odcinkiem ul. Stalowej. Nazwa została nadana na cześć polskiego i żydowskiego pisarza Icchoka Lejba Pereca.
Historia Ulica powstawała w latach 1870–1910. Kamienice stojące dziś przy ul. Pereca zostały zbudowane w latach 1900–1910 i są to w większości obiekty zabytkowe. Podczas oblężenia Wrocławia w 1945 r. znaczna część zabudowy wzdłuż tej ulicy legła w gruzach, zachowały się tylko – mocno uszkodzone – nieliczne kamienice i obiekty, które zostały odbudowane do lat 60. XX wieku. W 1964 r. między ulicami Pereca a Grochową wybudowano dwie szkoły podstawowe (na podstawie projektu Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak), które w 2000 roku połączono w Zespół szkół nr 11. W podwórzu przy skrzyżowaniu z ul. Żelazną znajduje się szkoła podstawowa prowadzona przez Fundację Kultury i Edukacji Żydowskiej „Gesher”. Bloki przy południowo-zachodnim końcu ulicy pochodzą głównie z lat 60. XX w.
Przy ulicy Pereca i w najbliższym jej sąsiedztwie znajdują się, oprócz kamienic i bloków mieszkalnych, także liczne małe lokale handlowe i zakłady usługowe. Przy skrzyżowaniu z ul. Lwowską, w pomieszczeniach dawnych delikatesów, mieści się jedna z najstarszych we Wrocławiu cukierni.