thumb|250px|Samobójczy zamach bombowy na kwaterę Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych w Bejrucie (23 października 1983) Terroryzm samobójczy – terroryzm, który powstał na początku lat 80. XX wieku w Libanie i rozprzestrzenił się na cały świat. Zamachy te są rozpoznawane jako czwarta fala terroryzmu. Pojęcie jest różnie interpretowane, np. Martha Crenshaw przyjmuje, że zjawisko to oznacza akty terrorystyczne, w których śmierć sprawcy jest koniecznym warunkiem ich przeprowadzenia. Yoram Schweitzer uważa, że politycznie motywowany akt przemocy popełniony przez samoświadomą jednostkę, która aktywnie i z premedytacją powoduje własną śmierć z zamiarem zniszczenia określonego celu. Śmierć sprawcy jest przy tym koniecznym warunkiem powodzenia misji.
Definicja Boaza Ganora mówi o metodzie operacyjnej, w której sam akt ataku jest uzależniony od śmierci sprawcy, natomiast Rohana Guanratny twierdzi, iż to poświęcenie własnego życia w akcie zniszczenia lub próbie zlikwidowania danego obiektu, aby przyśpieszyć osiągnięcie celu politycznego. Psychologicznie i fizycznie wyszkolony terrorysta dąży do własnej śmierci jednocześnie ze zniszczeniem wrogiego celu.
Takie ataki postrzegane są jako bardzo skuteczna broń w arsenale terrorystycznym.