Z tak otrzymanych wyników można obliczyć zmianę entalpii swobodnej, korzystając ze wzoru:
gdzie: – liczba elektronów, – stała Faradaya, – potencjał standardowy.
Z tak otrzymanych danych można sporządzić skalę do diagramu Frosta, odkładając na osi Oy wartości entalpii swobodnej wyrażonej w kJ/mol.
Jednak znacznie wygodniejszą i bardziej przydatną skalą jest skala zawierająca iloczyn potencjałów redoks i stopnia utlenienia. Korzystając z diagramu Latimera, można obliczyć potencjał redoks, który jest potencjałem jonu względem potencjału wolnego atomu. Wyznacza się go jako średnią ważoną. Następnie wartość otrzymanego potencjału mnoży się przez stopień utlenienia i stąd otrzymuje się wartość N×E, wyrażoną w woltach.
Interpretacja Diagramy Frosta mogą służyć ocenie trwałości termodynamicznej form danego pierwiastka (w nawiasach podano przykłady z diagramu dla manganu w ): Forma danego pierwiastka, która leży najniżej na wykresie jest najbardziej trwałą (), natomiast forma położona najwyżej jest uznawana za najmniej trwałą i uchodzi za najlepszy utleniacz (). Jeśli entalpia swobodna dla danego układu ma wartość