Jerzy Kazimierz Miller (ur. 10 lipca 1932 w Świnnej, zm. 19 listopada 2007 w Koszalinie) – polski działacz społeczny i polityczny, historyk, sybirak.
Życiorys Urodził się w rodzinie inteligenckiej. Ojciec Janusz był urzędnikiem państwowym, matka Aniela, z domu Mrowiec – nauczycielką w szkole podstawowej. Do czerwca 1941 wraz z rodzicami i czwórką rodzeństwa mieszkał w Narewce w województwie białostockim, skąd 18 czerwca 1941, wskutek prześladowań inteligencji polskiej przez NKWD – wraz z rodziną był deportowany w głąb Związku Radzieckiego. Początkowo osadzony w łagrze nad rzeką Narym, następnie po nawiązaniu stosunków dyplomatycznych przez rząd gen. Sikorskiego ze Związkiem Radzieckim – wysiedlony w rejon Nowosybirska, aby w końcu osiedlić się w miejscowości Kosicha w Kraju Ałtajskim.
W maju 1946 powrócił do Polski i zamieszkał w Wałczu, gdzie ukończył szkołę podstawową i średnią. Następnie przeprowadził się do Koszalina. Ukończył studia wyższe, uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii.