Filip Nereusz Olizar-Wołczkiewicz herbu Radwan Sowity (ur. ok. 1750, zm. w 1816 we Włoszech) – szambelan królewski w czasach panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego, podczaszy wielki litewski, marszałek Trybunału Głównego Koronnego.
Brat posła na Sejm Czteroletni, Józefa Kalasantego, oraz Genowefy (matki Franciszka Ksawerego Druckiego Lubeckiego) i Klary. Poślubił Ludwikę Niemirowicz-Szczyttównę I v. za Ludwikiem Oskierką, córkę Krzysztofa Niemirowicza-Szczytta i Józefy hr. ButlerównyT.Żychliński, Złota Księga Szlachty Polskiej, Rocznik IV, Poznań 1882, s. 364-365: Niemirowiczowie-Szczyttowie h. Jastrzębiec. Z Ludwiką miał troje dzieci: Narcyza, Gustawa oraz Adelajdę - matkę Aleksandra Narcyza Przezdzieckiego.
Życiorys Pochodził ze szlacheckiej rodziny Olizarów herbu Chorągwie Kmitów posiadającej znacznie dobra ziemskie, m.in. na Wołyniu.
9 grudnia 1774 r. został mianowany szambelanem, następnie został podczaszym wielkim litewskim (30 VIII 1780 — 1794). W 1790 r. był deputatem z województwa kijowskiego i marszałkiem Trybunału Głównego Koronnego (1791).
Poseł wołyński na sejm 1776 rokuDyaryusz Seymu Ordynaryinego Pod Związkiem Konfederacyi Generalney Oboyga Narodow Agituiącego Się, Warszawa 1776, [b.n.s].