Na emigracji w listopadzie 1894 wstąpił do paryskiej sekcji Związku Zagranicznego Socjalistów Polskich. W 1897 na polecenie Związku wyjechał do Anglii by zastępować w pracy Stanisława Wojciechowskiego w czasie jego częstych wyjazdów jako emisariusza partii do kraju. W związku z tym podjął pracę jako zecer w emigracyjnych wydawnictwach rosyjskich w Anglii, zaś od 1901 w drukarni „Przedświtu”. W czasie nieobecności Wojciechowskiego opiekował się też jego chorą żoną.

W 1905 udał się do Krakowa, a następnie nielegalnie do zaboru rosyjskiego. W czerwcu 1905 zorganizował nielegalną drukarnię w Łodzi. Od 1907 pracował w Warszawie. Od stycznia 1908 działał w Polskim Związku Drukarzy, Odlewaczy Czcionek i Pokrewnych Zawodów. W listopadzie 1911 był krótko aresztowany w związku akcjami strajkowymi drukarzy. W 1916 z ramienia PPS wszedł do Rady Miejskiej w Warszawie.

Od 1919 był przewodniczącym Zarządu Związku Zawodowego Drukarzy i Pokrewnych Zawodów w Polsce. Od 1928 do 1936 był wiceprezesem, a do 1936 ponownie prezesem związku. Przez wiele lat był członkiem władz Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej. 9 stycznia 1927, spośród pierwszych dwudziestu ośmiu lokatorów, otrzymał pierwszy klucz do mieszkania na I Kolonii WSM przy placu Wilsona.