Stanisław KrawczykW ewidencji wojskowej figurował, jako Stanisław III Krawczyk, w celu odróżnienia od innych oficerów WP noszących to samo imię i nazwisko. (ur. 8 kwietnia 1890 w Warszawie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik administracji Wojska Polskiego, doktor filozofii, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Feliksa i Anny z Krakowskich. Ukończył gimnazjum W. Górskiego w Warszawie i wydział filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studiował na wydziale prawa i administracji UJ i Szkole Nauk Politycznych w Krakowie oraz na wydziale humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Przed I wojną światową był członkiem Organizacji Młodzieży Filareckiej „Promień” oraz Związku Strzeleckiego. Od 6 sierpnia 1914 walczył w szeregach II Baonu I Brygady Legionów Polskich, od 4 października 1915 w 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich. Następnie w POW w Krakowie. Od listopada 1918 w Wojsku Polskim. W 1919 wziął udział w obronie Lwowa. Pełnił służbę w Departamencie Naukowo-Szkolnym Ministerstwa Spraw Wojskowych, Oddziale III Naukowo-Szkolnym Sztabu MSWojsk. i Oddziale III Sztabu Generalnego na stanowisku kierownika referatu i szefa wydziału. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 14.