Do towarzystwa należeli zarówno Niemcy, jak i Polacy (szlachta, kupcy, rzemieślnicy). Pierwszym prezesem został Seweryn Ostrowski – porucznik jazdy poznańskiej w powstaniu listopadowym, działacz Wiosny Ludów. Drugim był pułkownik Willisen (Niemiec). W 1838 Towarzystwo liczyło 545 członków, w 1849 – 667, a potem liczba ta zaczęła topnieć. W zarządzie na 13 miejsc, 11 obejmowali Polacy. Do członków Towarzystwa należał m.in. Dezydery Chłapowski.
Towarzystwo organizowało latem (czerwiec lub lipiec) wyścigi konne (biegi płaskie i z przeszkodami), podczas których sędziami byli znaczący obywatele miasta i Księstwa obu narodowości, m.in. Hipolit Cegielski.
Wydarzenia Wiosny Ludów znacząco pogorszyły stosunki między Polakami i Niemcami w Księstwie. Liczba członków Towarzystwa i organizowanych zawodów zaczęła stopniowo maleć, a po 1863 (powstanie styczniowe w Królestwie Polskim), w ogóle ich zaniechano. Tradycje jeździeckie w Poznaniu przejąło założone w 1879 Posener Renverein o obliczu znacznie bardziej progermańskim.
Bibliografia Teresa Ziółkowska, Niemiecki sport w Poznaniu do 1918 roku, w: Kronika Miasta Poznania, 1/2010, ss.27-28, ISSN 0137-3552
Kategoria:Jeździectwo Kategoria:Sport w Poznaniu Kategoria:Stowarzyszenia sportowe i turystyczne Kategoria:Wyścigi konne