Feliks Kanic, Philip Emmanuel Felix Kanitz (ang.węg. Felix Kanitz, bułg. Феликс Каниц; ur. 2 sierpnia 1829 w Budapeszcie, zm. 22 grudnia 1904 w Wiedniu) – pochodzący z rodziny niemieckiej austro-węgierski przyrodnik, geograf, etnograf, archeolog, grafik, autor dzienników wieloletnich podróży po krajach bałkańskich.
Urodził w zamożnej niemieckiej rodzinie żydowskiej Emmanuela Kanitza i jego żony Dembits Judith, którzy osiedlili się na Węgrzech. Rodzice dbali o staranne wykształcenie syna, który od dziecka przejawiał talent artystyczny. Po śmierci matki został przyjęty – w wieku 13-14 lat – do pracowni litografii i grawiury wybitnego grafika, GrimmaPrawdopodobnie jest tu mowa o niemieckim malarzu i rytowniku, Ludwigu Grimmie (1790–1863).. Od 17 roku życia studiował grawiurę w Wyższej Szkole Rysunku w Uniwersytecie Wiedeńskim.
W latach 1847–1850 pracował jako dziennikarz w Lipsku, a następnie rozpoczął podróże po Europie, odwiedzając Niemcy, Francję, Belgię i Włochy. W roku 1856 zamieszkał w Wiedniu. Odbywał podróże po prowincjach bałkańskich – Dalmacji, Hercegowinie, Czarnogórze, Serbii, Bułgarii, Bośni i Macedonii. Stał się cenionym etnografem południowych Słowian.