Przewodniczący Komitetu Redakcyjnego „Myśli Wojskowej” (1957–1968) i „Przeglądu Wojsk Lądowych” (1959–1965). W latach 1957–1965 był także prezesem CWKS Legia Warszawa. W 1965 r. w wyniku prowokacji i działań Wojskowej Służby Wewnętrznej został odwołany z kierowniczych stanowisk i przesunięty na drugorzędne stanowisko szefa Biura Studiów MON. Uchwała Biura Politycznego KC PZPR zarzuciła mu „niewłaściwe postępowanie, narażające na szwank dobre imię członka KC i wiceministra obrony narodowej”Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom I: A–H, Toruń 2010, s. 369. Od 1968 był pełnomocnikiem MON przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk − szefem Delegatury MON przy PAN.
thumb|200px|Grób Zygmunta Duszyńskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie
Mieszkał w Warszawie. Od 1945 był żonaty z Zofią z domu Krzywkowską (1915-2002). Miał przybranego synaJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom I: A–H, Toruń 2010, s. 366–370..