Fazy przejściowe charakteryzują się częściową koherencją z osnową. Z tego powodu bariera zarodkowania jest niższa niż fazy równowagowej. Tetragonalna komórka elementarna fazy θ″ stanowi zdeformowaną komórkę regularną ściennie centrowaną. Wydzielanie się fazy θ″ ze stref G-P odbywa się in situ. Dzięki temu możliwe jest zachowanie drobnych rozmiarów i równomierne rozmieszczenie skupisk. Z fazy θ″ wydziela się θ′ w wyniku zarodkowania niezależnego. Charakteryzuje się zbliżonym składem do Al2Cu. Przy długich czasach starzenia wydziela się równowagowa faza θ. Pojawia się ona na granicach ziaren. Jest niekoherentna względem osnowy. Wzrost temperatury podczas starzenia może spowodować eliminację wydzielenia się faz przejściowych. Proces starzenia i wydzielania się kolejnych faz jest interesujący z punktu widzenia zastosowania. Wczesne etapy procesu pozwalają uzyskać bardzo dobre własności wytrzymałościowe stopów. Taki mechanizm nazywa się umocnieniem wydzieleniowym. Empirycznie wykazano, że maksimum twardości przypada na etap współistnienia zanikających wydzieleń fazy θ″ i pojawiających się zarodków θ′.

Brąz aluminiowy thumb|240px|Przykładowa mikrostruktura brązu aluminiowego