Od 18 do 28 czerwca 1934 był słuchaczem dwutygodniowego IV Kursu informacyjnego broni pancernych dla dowódców pułków Centrum Wyszkolenia Czołgów i Samochodów Pancernych w Modlinie. We wrześniu 1939 był komendantem Miasta Łodzi. Na stopień pułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 2. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Nie założył rodziny.
22 września 1939 w miejscowości Werba dostał się do niewoli sowieckiej. W październiku tego roku przebywał w Obozie jenieckim NKWD w Putywlu, a w listopadzie został przeniesiony do obozu w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego, a między 9 a 11 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. W 1943 został ekshumowany i zidentyfikowany przez członków Międzynarodowej Komisji Lekarskiej. Przy jego zwłokach odnaleziono: 2 legit. osob., kartę tramwajową, 2 pocztówki, 2 wizytówki oraz krzyż Virtuti Militari. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 0286 opisany jako Dziużyński Kazimierz. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.