Fontanny rzymskie (wł. Fontane di Roma) – jedno z najbardziej znanych dzieł włoskiego kompozytora Ottorino Respighiego, napisane w 1916 roku. Wraz z poematami symfonicznymi "Pinie rzymskie" (Pini di Roma) i "Święta rzymskie" (Feste Romane) składa się na tzw. trylogię rzymską.
Kłótnia z Arturo Toscaninim związana z włączeniem muzyki Wagnera do programu w czasie I wojny światowej odsunęła premierę o rok. W rezultacie publiczność po raz pierwszy usłyszała "Fontanny rzymskie" 11 marca 1917 w Teatro Augusteo pod dyrekcją Antonio Guarnierego. Przyjęcie było chłodne, ale Toscanini zaprezentował utwór w Mediolanie w 1918 roku i odniósł wielki sukces.
Instrumentarium Utwór jest skomponowany na dużą orkiestrę: dęte drewniane: piccolo, 2 flety, 2 oboje, rożek angielski, 2 klarnety - B i A, klarnet basowy B i A, 2 fagoty dęte blaszane: 4 waltornie F, 3 trąbki strojone w B i A, 3 puzony, tuba instrumenty perkusyjne: kotły, talerze, trójkąt, dzwony D, dzwonki orkiestrowe 2 harfy instrumenty klawiszowe: organy (ad lib.), fortepian, czelesta smyczki: skrzypce I i II, altówki, wiolonczele, kontrabasy
Transkrypcje "Fontanny rzymskie" są dostępne także w transkrypcji na dwa fortepiany, autorstwa kompozytora.