W XIII wieku Łuck zaczął odgrywać istotne znaczenie w wymiarze politycznym, wówczas zacieśniły się stosunki z innymi miastami Środkowej Europy. W tym okresie powstały dzielnice koncentrujące się wokół świątyń. W 1432 roku król Władysław II Jagiełło nadał miastu prawo magdeburskie.
Rozwój ekonomiczny i polityczne Magistrat thumb|150px|right|Władysław II Jagiełło nadał miastu prawo magdeburskie Prawo magdeburskie w Łucku pozwoliło umocnić tendencje wynikające z poprzednich stuleci. Zaszły istotne zmiany społeczne, powstała nowa warstwa – mieszczanie. Przeważnie byli to kupcy i rzemieślnicy. Ich domostwa koncentrowały się za zachodnią ścianą Okólnego Zamku. Przedstawiciele uprzywilejowanych stanów stracili prawo do osiedlania się w mieście. Duchowieństwo, urzędnicy, książęta i magnaci zazwyczaj mieszkali na terenie zamku, choć niektórzy z nich zabiegali o wyjątkowe pozwolenia na osiedlenie w mieście.