mały|Grób Jana Lewandowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Jan Lewandowski, ps. Jeleń (ur. 24 listopada 1885 w Sąchocinie, zm. 2 marca 1960 w Warszawie) – polski przedsiębiorca, działacz niepodległościowy i społeczny, polityk, senator II RP, pułkownik Wojska Polskiego, pierwszy komendant Oficerskiej Szkoły Czołgów w Chełmie (1944–1945), kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Jana Pawła Lewandowskiego, sędziego pokoju, posła na Sejm Ustawodawczy, oraz Michaliny z domu Fitzner. W 1904 roku ukończył Szkołę Handlową Zgromadzenia Kupców w Warszawie. Od 1905 roku był członkiem Narodowego Związku Robotniczego. Od 1906 roku był buchalterem w składzie win Lesisza w Warszawie. Za działalność w zarządzie dzielnicowym tego związku został w 1907 roku aresztowany przez Ochranę i uwięziony na Cytadeli Warszawskiej. Po kilku miesiącach został zwolniony i wyjechał do Krakowa, gdzie pracował jako kelner. W tym czasie został zaocznie skazany przez władze carskie w Warszawie na katorgę i dożywotnie zesłanie na Syberię. W 1908 roku został głównym księgowym w księgarni A. Altenberga we Lwowie.