12 maja 1944 roku został aresztowany przez Gestapo i uwięziony na Pawiaku, skąd został uwolniony 29 lipca 1944 roku. W czasie powstania warszawskiego przebywał na warszawskiej Pradze, po wyzwoleniu której zgłosił się do 1 Armii Wojska Polskiego. Generał Michał Rola-Żymierski mianował go zastępcą dowódcy ds. liniowych 1 Korpusu Pancernego, a następnie pierwszym komendantem Oficerskiej Szkoły Czołgów (w 1945 przemianowanej na Oficerską Szkołę Broni Pancernej).
Po wojnie pracował m.in. w Spółdzielni Pracy „Syrena” w Warszawie jako starszy likwidator. W 1956 roku przeszedł na emeryturę. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera GII dod.-2-11)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze.
Ożenił się w 1911 roku z Sabiną Filipowicz, nauczycielką, z którą miał dwie córki.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2730 (1921) Krzyż Niepodległości (9 listopada 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych (pięciokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”.
Przypisy
, reprint wydany przez Zakład Narodowy im.