Blitz – zagranie w futbolu amerykańskim stosowane przez formację defensywną, którego celem zakłócenie gry formacji ofensywnej przeciwnika. Po przekroczeniu linii wznowienia gry defensywa wywiera presję jak największą liczbą zawodników na niosącego piłkę gracza lub rozgrywającego drużyny atakującej, aby uniemożliwić mu rozegranie akcji ofensywnej, wykonanie podania a nawet powalić rozgrywającego. Początkowo zagranie to nazywano również red dog.
Historia Pierwsze zagranie blitz przypisuje się Donowi Ettingerowi. Podczas jednego z meczów w 1949 roku, kiedy grał w drużynie New York Giants, powalił rozgrywającego drużyny przeciwnej, a spytany przez dziennikarzy, czemu to zrobił, odpowiedział, że: „tylko trochę pomęczył rozgrywającego”. W związku z tym, że miał przezwisko „Red”, ponieważ był rudowłosy, to pierwszą nazwą tego zagrania był red dog.
Natomiast późniejsza nazwa tego zagrania – blitz, wywodzi się od niemieckiej doktryny Blitzkriegu z czasów II wojny światowej.