S 9 – seria parowozów pospiesznych kolei pruskich, produkowanych w latach 1908–1910, o układzie osi 2'B1'. Były to ostatnie pruskie parowozy pospieszne o dwóch osiach wiązanych, jak też ostatnie z kotłem na parę nasyconą.
Historia Lokomotywa pospieszna pruskiej serii S 9 była następcą lokomotyw serii S 7 o takim samym układzie osi 2'B1', skonstruowanych w tych samych zakładach Hanomag. Ponieważ lokomotywy serii S 7 nie oferowały dużo lepszych parametrów w stosunku do wcześniejszych lokomotyw pospiesznych o układzie osi 2'B (seria S 3) oraz ustępowały parowozom na parę przegrzaną S 4, w nowej maszynie znacząco zwiększono wydajność kotła i powierzchnię paleniska. Zachowano przy tym układ czterocylindrowego silnika sprzężonego na parę nasyconą, mimo że już zaczęły wchodzić do służby wydajniejsze lokomotywy na parę przegrzaną. Powierzchnia ogrzewalna kotła w porównaniu z S7 wzrosła ze 163 do 229 m², a powierzchnia rusztu z 2,7 aż do 4 m².
Lokomotywa S 9 została wybrana jako znormalizowany pruski parowóz pospieszny wzoru (Musterblatt) III-2g i w latach 1908–1910 zakłady Hanomag zbudowały ich 99.