W czasie prowadzonych badań w terenie robiła obszerne notatki, które następnie kategoryzowała według ustalonego schematu, wzorując się na kartotece Jana Stanisława Bystronia.
Wspólnie z mężem wyjeżdżała na południe Polski, aby badać stroje Lachów Sądeckich, Szczyrzyckich, Górali Podhalańskich, a także uczestniczyć w organizacji wielu konkursów folklorystycznych. Jako kostiumolog prowadziła instruktaże i wykłady dla muzealników, studentów, animatorów kultury, członków zespołów folklorystycznych. Wielokrotnie opiniowała, jako rzeczoznawca, wytwory artystów zrzeszonych w CPLiA. Była jedną z inicjatorek Karpackiego Festiwalu Dziecięcych Zespołów Regionalnych w Rabce-Zdroju, zasiadając w jego jury w 1983–1994.
Prace badawcze w terenie podjęła już w trakcie studiów, biorąc udział w penetracjach Muzeum Etnograficznego w Krakowie oraz PIBSL kierowaną przez Romana Reinfussa na pograniczach krakowsko-kieleckim i śląsko-krakowskim (1946–1949). W tym samym okresie brała udział w badaniach na Podhalu i pograniczu lasko-góralskim prowadzonych przez K. Dobrowolskiego, zajmując się głównie zdobnictwem i sztuką ludową. W okresie wrocławskim podjęła badania terenowe na Śląsku Dolnym i Opolskim oraz pograniczu polsko-łużyckim, a w 1953–1954 pracowała dla Polskiego Atlasu Etnograficznego zbierając materiały z zakresu rolnictwa i hodowli.