W 1935 roku został senatorem IV kadencji (1935–1938) powołanym przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego. Pracował w komisjach: administracyjnej (1937–1938), gospodarczo-skarbowej (1935–1936) i społecznej (1937–1938).
W czasie i po II wojnie światowej W czasie II wojny światowej przebywał z rodziną w Warszawie. W 1940 roku wyjechał do Lubartowa, gdzie uczestniczył w tajnym szkolnictwie zawodowym i od 1944 roku pracował w powiatowej spółdzielni rolniczo-handlowej.
Od lutego 1945 roku był organizatorem (z ramienia Delegata Rządu Tymczasowego) administracji przemysłu ciężkiego w Katowicach i do grudnia tego roku pracował w Centralnym Zarządzie Przemysłu Hutniczego, następnie kierował działem socjalnym Zjednoczenia Przemysłu Węglowego.
Należał do PPS, następnie do PZPR. Był działaczem Spółki Brackiej w Tarnowskich Górach, PZZ, Związku Weteranów Powstań Śląskich i członkiem zarządu oddziału powiatowego i zastępcą sekretarza ZBoWiD, wreszcie przewodniczącym Miejskiego Komitetu Pomocy Społecznej.
Zmarł 18 grudnia 1964 roku w Katowicach. Pochowany na Cmentarzu przy ul. Francuskiej (kwatera CI D-359).
Życie prywatne Był synem Jana, ślusarza, i Ewy z domu Brylskiej. Ożenił się 17 listopada 1923 roku z Heleną Anną Wochnik. Mieli syna Mariana (ur.