Podgatunki 250px|mały|Zasięg podgatunków hellmayri i occidentalis Zwykle wyróżnia się pięć podgatunków Empidonax difficilis: E. d. difficilis S.F. Baird, 1858 – empidonka stokowa – podgatunek nominatywny, występuje od południowo-wschodniej Alaski do południowej Kalifornii. E. d. cineritius Brewster, 1888 – Sierra de la Laguna (Kalifornia Dolna Południowa). E. d. insulicola Oberholser, 1897 – empidonka wyspowa – gniazduje na wyspach Channel w Kalifornii. Nie jest znane miejsce zimowania. E. d. hellmayri Brodkorb, 1935 – południowo-zachodnia Kanada do północnego Meksyku. E. d. occidentalis Nelson, 1897 – empidonka kordylierska – środkowy i południowy Meksyk. Podgatunki hellmayri i occidentalis były wydzielane do osobnego gatunku Empidonax occidentalis (empidonka kordylierska), niektórzy autorzy nadal stosują takie ujęcie systematyczne. W 2022 roku Hopping uznał, że nie widzi przesłanek do wyróżniania dwóch gatunków i połączył je w jeden; zmiana ta została w 2023 roku zaakceptowana przez North American Classification Committee (NACC).