thumb|upright=1.7|Zagłada Żydów w okupowanej Polsce thumb|Auschwitz II (Birkenau), 1945 thumb|Obwieszczenie władz Generalnego Gubernatorstwa z września 1942, mówiące o karze śmierci za ukrywanie Żydów, jak również za sprzedaż lub dostarczanie pożywienia thumb|„The Mass Extermination of Jews in German Occupied Poland”, „Masowa eksterminacja Żydów w okupowanej przez Niemców Polsce” broszura opublikowana w grudniu 1942 roku na podstawie raportów Karskiego Zagłada Żydów w Polsce – część niemieckiego planu eksterminacji Żydów, realizowana na okupowanych przez III Rzeszę terenach II Rzeczypospolitej. Ofiarami byli Żydzi polscy, a także Żydzi przywiezieni z innych krajów Europy, zamordowani w niemieckich obozach zagłady i miejscach masowych egzekucji zlokalizowanych na tych terenach.
Historia Pośród ofiar Holokaustu polscy Żydzi stanowili największą grupę. Liczyła ona około 3 miliony osób. Zostali zamordowani w niemieckich nazistowskich obozach zagłady, w Auschwitz-Birkenau, Treblince, Majdanku, Bełżcu, Sobiborze, Chełmnie lub zmarli z głodu w gettach. Wielu zginęło na skutek działalności na Wschodzie hitlerowskich szwadronów śmierci, Einsatzgruppen.