Do 1930 roku był wiceprezesem, a potem prezesem klubu Ridna Chata w Łucku, zrezygnował z tej funkcji w 1936 roku po objęciu stanowiska prezesa Towarzystwa Oświatowego im. Łesi Ukrainki. Był współzałożycielem i później członkiem zarządu „Towarzystwa Zwolenników Oświaty Prawosławnej i Ochrony Tradycji oraz Wiary Prawosławnej im. Metropolity Piotra Mohyły” (którego zjazd inauguracyjny odbył się 19 listopada 1931 roku). Był też w listopadzie 1931 roku współzałożycielem i prezesem Wołyńskiego Ukraińskiego Towarzystwa Teatralnego, członkiem prezydium (w 1933 roku – komisji rewizyjnej) Towarzystwa Budowy Szkół na Wołyniu.
Od 2 czerwca 1931 roku zarządzeniem Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego został mianowany zarządcą majątku Prawosławnego Bractwa Podniesienia Krzyża w Łucku.
Był współzałożycielem Wołyńskiego Zjednoczenia Ukraińskiego (WUO): 22 czerwca 1931 roku podpisał u notariusza statut partii oraz został członkiem jej zarządu głównego, od 1935 roku był prezesem jej Komisji Rewizyjnej, a od grudnia tego roku – przewodniczącym sekcji bibliotekarskiej.
W 1930 roku został senatorem III kadencji (1930–1935) z Listy nr 1 (BBWR) z województwa wołyńskiego. W 1935 roku został ponownie (w IV kadencji) senatorem z tego samego województwa.