LFTR jako szczególna wersja reaktorów ciekłosolnych dopuszcza kilka rodzajów konstrukcji. Reaktory LFTR różnią się od innych pod niemal każdym względem, wykorzystują torowy cykl paliwowy, pracują w niskim ciśnieniu, paliwo ma postać płynną, chłodziwem są stopione sole umożliwiające wysokie temperatury eksploatacji, a uzupełnianie paliwa i wykorzystanie paliwa następują bez przerywania pracy reaktora. Te unikatowe cechy zapewniają koncepcji LFTR wiele potencjalnych przewag, ale wymagają również zmierzenia się z wyzwaniami projektowymi.
Historia thumb|Tor występuje względnie obficie w skorupie ziemskiej. thumb|Drobne kryształy torytu w powiększeniu. thumb|Reaktor ciekłosolny MSR w Oak Ridge Do roku 1946, a więc w osiem lat po odkryciu rozszczepienia jądra atomowego, zidentyfikowano trzy izotopy rozszczepialne, które mogły posłużyć jako paliwo jądrowe: Uran-235 – występuje w naturze, ale stanowi tylko 0,72% uranu naturalnego. Pluton-239 – nie występuje w naturze, ale można go wytwarzać poprzez wychwyt neutronu z nierozszczepialnego uranu-238, stanowiącego 99% naturalnego uranu. Uran-233 – nie występuje w naturze, otrzymywany jest z nierozszczepialnego toru-232 stanowiącego niemal 100% naturalnego toru występującego około cztery razy obficiej w skorupie ziemskiej niż uran.