Matka Katarzyna z Kłobucka (ur. w 1551 lub 1552 w Kłobucku, zm. 26 stycznia 1620 najprawdopodobniej w Krakowie) – polska zakonnica, współzałożycielka Zgromadzenia Sióstr Augustianek w Polsce oraz kandydatka do wyniesienia na ołtarze Kościoła katolickiego.
Życiorys Pochodziła z Kłobucka, gdzie najprawdopodobniej została ochrzczona w kościele parafialnym św. św. Marcina i Małgorzaty. Następnie wyszła za mąż, ale wkrótce owdowiała.
Wiadomo jest, że mając 25 lat przebywała już w Krakowie przy kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej i św. Małgorzaty na Kazimierzu, gdzie w 1578 przyjęła habit zakonny, będąc współzałożycielką w Polsce (razem z o. Szymonem Mniszkiem OSA) żeńskiej gałęzi augustianów, zwanej augustiankami. 28 sierpnia 1579 złożyła śluby zakonne. Została pierwszą przełożoną polskich augustianek. Początkowo siostry mieszkały przy ulicy Piekarskiej w drewnianym domu podarowanym im przez Wawrzyńca Justimonti herbu Justimonti. Wkrótce po uzyskaniu zgody od króla Stefana Batorego matka Katarzyna przystąpiła do budowy klasztoru przy ulicy Skałecznej. 30 marca 1605 trzynaście sióstr augustianek z matką Katarzyną uroczyście potwierdziło swoją profesję zakonną na ręce wizytatora generalnego o. Feliksa Mileniusa OSA przed głównym ołtarzem kościoła św. Katarzyny Aleksandryjskiej i św.