Najdłużej przetrwała linia Aleksandra I najstarszego syna Mariamme I i Heroda Wielkiego, uległa ona z czasem znacznej romanizacji, min poprzez małżeństwa ze szlachetnie urodzonymi rzymiankami. Wydała ona wielu pretorów, prefektów i senatorów. Dwóch jej członków, mianowicie Tigranes VI i Tigranes V byli królami Armenii, a jeden Aleksander IV królem Cylicji. Wymarła w 248 r. na Jotapianie uzurpatorze do korony cesarskiej.
Linia drugiego syna Mariamme I i Heroda Wielkiego Arystobula I, która wydała min. Heroda Agryppę I, wnuka Heroda Wielkiego, poprzez jego drugiego syna z Mariamme I w 40 roku otrzymał dzielnicę swego wuja Antypasa a rok później Judeę i Samarię. Przyczynił się on znaczący sposób do śmierci apostoła Jakuba Większego. Po śmierci Heroda Agryppy I w 44 roku, Palestyna na nowo została włączona pod jurysdykcję prokuratora, jego syna Heroda Agryppę II, syn Heroda Agryppy I, króla Chalkis, uzyskał w 53 roku tytuł tetrarchy. Przeciwko Żydom stosował ostrożną politykę, ale podczas powstania żydowskiego stanął po stronie Rzymu. Herod Agryppa II jest wymieniany razem ze swoją siostrą Bereniką w Dziejach Apostolskich, Heroda z Chalkis, króla Chalkis i jego syna Arystobula III, króla Armenii Mniejszej i Chalkis. Linia ta wymarła ok.