W tej kadencji pracował w komisji budżetowej i prawniczej.
II wojna światowa Wkrótce po wybuchu II wojny światowej został wysiedlony przez Niemców z Półwieska i został rządcą w Łubkach. Będąc rotmistrzem rezerwy działał (pod pseudonimem Czarny) w Okręgu Pomorskim ZWZ-AK.
Został aresztowany przez Niemców w 1943 roku i osadzony w obozie koncentracyjnym w Stutthofie (nr obozowy 23 747). Przeżył tam do ewakuacji obozu zimą 1944/1945. Zginął 2 lutego 1945 roku koło wsi Sierakowo pod Lęborkiem w czasie marszu ewakuacyjnego. Został tam pogrzebany w przydrożnym rowie przez tamtejszego sołtysa. Po zakończeniu wojny córka Zofia pochowała ojca na cmentarzu w Sierakowie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (27 listopada 1929)M.P. z 1929 r. nr 276, poz. 638 „za zasługi na polu rozwoju rolnictwa i organizacji rolniczej”. Złoty Krzyż Zasługi (23 czerwca 1927)M.P. z 1927 r. nr 143, poz. 370 „za zasługi na polu pracy społecznej i spółdzielczej” Krzyż Komandorski Orderu Świętego Sylwestra (Watykan, 1938)
Życie prywatne Urodził się w ziemiańskiej rodzinie Edwarda i Ludwiki z Rościszewskich. Ożenił się ze Stanisławą Marią Pogorzelską (1888–1971), z którą miał 3 córki: Hannę (ur. 1918), późniejszą Mellin, Zofię (ur.