Była to ostatnia walka powietrzna stoczona w kampanii francuskiej 1940.
Ewakuacja do Wielkiej Brytanii 19 czerwca personel dywizjonu przewieziony został samochodami do portu La Rochelle, z którego w nocy odpłynął do Anglii.
Tradycje GC 1/145 kontynuował 302 dywizjon myśliwski Poznański, w którego pierwszym składzie znaleźli się kapitanowie Piotr Łaguna, Antoni Wczelik i Adam Jaworski, porucznicy Tadeusz Czerwiński, Julian Kowalski, podporucznicy Jerzy Czerniak, Czesław Główczyński i Aleksy Żukowski oraz plutonowi Antoni Markiewicz, Edward Paterek, Jan Palak, Antoni Siudak i Marian Wędzik.
Tradycje 19 maja 1993 dziedzictwo tradycji 1/145 Polskiego Dywizjonu Myśliwskiego Warszawskiego przyjął 1 pułk lotnictwa myśliwskiego w Mińsku MazowieckimDecyzja Nr 26/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 kwietnia 1993 roku, Dz. Roz. MON z 1993, poz. 20..
Obecnie na terenie bazy lotniczej BA 721 Rochefort-Saint Agnant, leżącej w Rochefort (Charente-Maritime) i Saint-Agnant, znajduje się pomnik Dywizjonu zaprojektowany przez Jerzego Tepera.
Personel dywizjonu dowódca – mjr pil. Józef Kępiński (CWL Nr 1 Dęblin, ciężko ranny 10 VI 1940) zastępca dowódcy – kpt. pil. Piotr Łaguna, od 10 VI 1940 p.o. dowódcy († 27 VI 1941) doradca francuski – mjr pil. Lionel Alexandre Pierre de Marmier oficer techniczny – kpt. inż.