Od sierpnia lęgną się samce, które odżywiają się pyłkiem kwiatowym, a na końcu młode królowe.Jesienią w strefie umiarkowanej robotnice, samce, a także stare samice giną, zaś młode samice zimują i wiosną zakładają własne kolonie.
Liczebność trzmieli skupionych przy jednym gnieździe to, w zależności od gatunku i kondycji rodziny, od kilkudziesięciu do 500 osobników.
U kilku gatunków z podrodzajów Alpinobombus i Thoracobombus stwierdzono pasożytnictwo społeczne (prawdopodobnie fakultatywne).
Gatunki występujące w Polsce trzmiel ciemnopasy (Bombus ruderatus) trzmiel drzewny lub parkowy (Bombus hypnorum) trzmiel gajowy (Bombus lucorum) trzmiel kamiennik (Bombus lapidarius) trzmiel kołnierzykowy lub wielki (Bombus magnus) trzmiel łąkowy (Bombus pratorum) trzmiel ogrodowy (Bombus hortorum) trzmiel olbrzymi (Bombus fragrans) trzmiel ozdobny (Bombus distinguendus) trzmiel paskowany (Bombus subterraneus) trzmiel rdzawoodwłokowy (Bombus pomorum) trzmiel różnobarwny (Bombus soroeensis) trzmiel rudonogi (Bombus ruderarius) trzmiel rudoszary (Bombus sylvarum) trzmiel rudy (Bombus pascuorum) trzmiel czarnopaskowany (Bombus schrencki) trzmiel stepowy (Bombus laesus) trzmiel grzbietoplam (Bombus laesus maculidorsis) trzmiel sześciozębny (Bombus wurflenii) trzmiel szary (Bombus veteranus) trzmiel zamaskowany (Bombus