Historia Pierwszą historyczną próbą utworzenia tego rodzaju systemu było powołanie Ligi Narodów w 1920 roku. Obecnymi przykładami takich konstrukcji są Organizacja Narodów Zjednoczonych (zasięg uniwersalny) oraz Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (zasięg regionalny).
Obecnie największym tego typu organem jest Organizacja Narodów Zjednoczonych, do której należą prawie wszystkie państwa na świecie. Najważniejszym organem ONZ jest Rada Bezpieczeństwa, której powierzono zadanie utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa. Odpowiada więc za pełnienie przez ONZ roli negocjatora, obserwatora, jak również za utrzymywanie i zaprowadzanie pokoju.
Elementy systemu zbiorowego bezpieczeństwa Elementy systemu zbiorowego bezpieczeństwa to:
zakaz użycia siły zbrojnej pomiędzy członkami; pokojowe rozstrzyganie sporów; stosowanie ogólnych zasad stosunków międzynarodowych; stosowanie sankcji wobec agresora i podejmowanie decyzji o ich użyciu przez powołane do tego organy; kontrola i ograniczanie zbrojeń; ujęcie systemu w formie organizacji międzynarodowej powstałej na bazie traktatu lub porozumienia.
Zobacz też negocjacje zbiorowe układ wojskowy system bezpieczeństwa zbiorowego
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bezpieczeństwo międzynarodowe Kategoria:Teoria stosunków międzynarodowych