Magdalena Bendzisławska (przełom XVII i XVIII wieku) – chirurg w kopalni w Wieliczce, jedna z pierwszych w Polsce kobiet chirurgów.
Życiorys Była żoną cyrulika kopalnianego z kopalni w Wieliczce Walentego Bendzisławskiego. Małżonkowie mieszkali przy kopalni. Magdalena Bendzisławska uczyła się od męża fachu, była jego asystentką. Przeszła przez wszystkie szczeble kariery, odbyła trzyletnią praktykę. Po jej zakończeniu została półtowarzyszką, a potem towarzyszką w cechu cyrulików. Po śmierci męża przejęła zakład, co wówczas się często zdarzało, lecz nie zatrudniła w nim żadnego czeladnika, a sama podjęła pracę, przejmując posadę męża. Prawo do wykonywania zawodu uzyskała na mocy dyplomu królewskiego wydanego przez Augusta II Mocnego 6 października 1697. W przywileju przyznano, że jest chirurgiem w swym rzemiośle doskonałym i ma prawo, wiedzę i umiejętności, by przejąć obowiązki lekarki żupnej. W 1698 skorzystała z obecności w kopalni Komisji Wizytującej i wystąpiła o potwierdzenie prawa do wykonywania zawodu. Przedłożyła dwa przywileje: nadany mężowi w 1694 i nadany jej w 1697. Komisja przyznała jej prawa i przywileje członkini cechu cyrulików.