thumb|left|Kompleks sportowy Skry w latach 80. XX wieku (w oddali stadion) W 1946 roku teren został przejęty przez klub sportowy Skra Warszawa. Początkowo powstał tu stadion żużlowy w miejscu niedokończonego stadionu lekkoatletycznego Warszawianki, który w latach 1948–1953 przebudowano według projektu Mikołaja Kokozowa i Jerzego Wasilewskiego. Stadion oddany do użytku w 1953 roku zbudowano w kształcie podkowy z torem żużlowym otoczony trybunami z miejscami dla 35 000 widzów. Żużel nie zyskał jednak popularności w Warszawie.
Spośród pozostałych obiektów w stolicy wyróżniały go boiska do siatkówki i koszykówki, korty tenisowe, treningowe boisko piłkarskie i tor żużlowy. W 1969 roku została tutaj położona pierwsza w Polsce powierzchnia tartanowa. Była symbolem najwyższych osiągnięć techniki i technologii budownictwa sportowego, umożliwiająca organizowanie dużych widowisk lekkoatletycznych. Zawodnicy, poza stadionem głównym, w którym mieściły się: hotel ze stołówką, gabinet lekarski, sauna, sala gimnastyczna i gabinet odnowy, mieli do dyspozycji stadion treningowy położony na zapleczu całego obiektu oraz kompleks basenowy.