Adonis ( Adōnis, łac. Adonis) – postać mitologii greckiej, piękny młodzieniec, ulubieniec Afrodyty, czczony też jako bóstwo. Według Hezjoda (ok. 701 r. p.n.e.) był synem Fojniksa i Alfesibei. Według późniejszych autorów był synem Myrry z kazirodczego związku z Kinyrasem, bądź Tejasem.
Pochodzenie kultu Kult Adonisa dotarł do Grecji w okresie archaicznym z terenów bliskowschodnich. Imię bóstwa pochodzi bezpośrednio od fenickiego tytułu adon („pan”), por. adonai. Grecy nie rozumiejąc semickiego tytułu, uznali go błędnie za imię własne.
Okoliczności narodzin Adonisa Tejas był królem syryjskim. Wraz ze swą żoną (nieznaną z imienia) mieli córkę Myrrę. Myrra była piękną dziewczyną, do tego stopnia, że jej matka chełpiła się posiadaniem córki piękniejszej niż Afrodyta. To sprowadziło na ród Myrry gniew bogini. Afrodyta sprowadziła na królewnę pragnienie kazirodczego związku z własnym ojcem. Z pomocą swej piastunki, Hippolity, udało jej się oszukać i obcować z Tejasem przez dwanaście nocy. Podczas dwunastej nocy Tejas odkrył podstęp i chciał zabić córkę. Uciekając przed ojcem, Myrra błagała bogów o ratunek. Ci spełnili jej prośbę i zamienili ją w drzewko mirtowe, z którego sączy się żywica nazywana "łzami Mirry". Gdy Afrodyta odpoczywała pod drzewkiem mirtowym, pień pękł i wypadło z niego niemowlę, Adonis.