10 kwietnia 1866 miała miejsce jego chirotonia na biskupa staro-russkiego, wikariusza eparchii nowogrodzkiej. W 1869 został ordynariuszem eparchii smoleńskiej i dorogobuskiej. W 1874 przeniesiony do eparchii ryskiej i mitawskiej, zaś w 1877 został biskupem samarskim i stawropolskim. W latach 1886–1888 uczestniczył w pracach Świątobliwego Synodu Rządzącego dotyczących reformy programowej szkół duchownych Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Prowadził surowy i ascetyczny tryb życia.
Zmarł w 1891 po dwumiesięcznej chorobie. Został pochowany we wzniesionym z jego inicjatywy soborze św. Aleksandra Newskiego w Samarze przy ołtarzu św. Aleksego.
Bibliografia Biogram w bazie danych o prawosławiu rosyjskim
Kategoria:Urodzeni w 1818 Kategoria:Zmarli w 1891 Kategoria:Absolwenci Moskiewskiej Akademii Duchownej Kategoria:Biskupi smoleńscy (prawosławni) Kategoria:Biskupi ryscy Kategoria:Biskupi samarscy Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie