W 1920 członek Rady Robotniczej kopalni "Hrabia Renard" i organizator strajku protestacyjnego przeciwko poborowi do wojska podczas wojny polsko-sowieckiej, za co został na 3 miesiące uwięziony. Po zwolnieniu został technikiem okręgowym KPP na Zagłębiu i działał w Związku Robotniczych Stowarzyszeń Spółdzielczych. W grudniu 1923 aresztowany i skazany na 3 lata więzienia; po apelacji wyrok skrócono do jednego roku. Po zwolnieniu wyjechał do Francji w poszukiwaniu pracy i został zatrudniony jako górnik. Wstąpił do FPK i MOPR. Współzałożyciel Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego "Zagłębianka". Wydalony z Francji za działalność polityczną, wrócił do kraju w 1930, został górnikiem w Będzinie i wznowił działalność w KPP. W 1942 wstąpił do PPR.
W 1946 jako członek Rady Zakładowej w hucie "Feniks" był agitatorem podczas referendum. Od marca 1947 w Żarach, których został wiceburmistrzem. W grudniu 1948 był delegatem na I Zjazd PZPR. Od 1950 w Mirostowicach Dolnych, gdzie pracował w Zakładach Ceramiki Budowlanej i był przewodniczącym Rady Zakładowej, a od 1952 kierownikiem świetlicy. 22 lipca 1954 został odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I klasy.
Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t.