W trakcie swojej kariery naukowej odbył liczne staże i stypendia naukowe, w tym m.in. na uniwersytetach w: Pradze, Lipsku, Leningradzie, Moskwie oraz Wilnie. W 1995 roku otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 2003 roku profesora zwyczajnego na Uniwersytecie Wrocławskim. W dniu 6 stycznia 2004 prezydent Polski Aleksander Kwaśniewski nadał mu tytuł profesora nauk o Ziemi. Na Uniwersytecie Wrocławskim w latach 1997-1999 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Geograficznego ds. organizacji badań naukowych i współpracy z zagranicą. Poza Uniwersytetem Wrocławskim wykładał jeszcze w Katedrze Turystyki i Rekreacji Wydziału Ekonomiczno-Menadżerskiego Wyższej Szkoły Handlowej we Wrocławiu.

Jego głównym obiektem zainteresowań była geomorfologia i geografia fizyczna. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Geograficznego, Polskiego Towarzystwa Geologicznego. Na początku XXI wieku prowadził badania paleograficzne w Dolinie Odry. W latach 2000–2001 był zaangażowany w projekt „Woda dla Wrocławia”.