Jacobus Henricus van ’t Hoff (ur. 30 sierpnia 1852 w Rotterdamie, zm. 1 marca 1911 w Steglitz) – holenderski chemik, laureat pierwszej Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w 1901 roku.
Życiorys Był trzecim z siedmiorga dzieci Jakuba Henryka van ’t Hoffa i Alidy Jakuby Kolff. W 1869 rozpoczął studia na Politechnice w Delfcie. Dyplom uzyskał w 1871. Decyzję o poświęceniu się czysto naukowej karierze podjął po wakacyjnej pracy w cukrowni. Perspektywa zostania technologiem żywności była dla niego zbyt przytłaczająca.
Po roku spędzonym w Lejdzie pojechał do Bonn i tam pracował z Kekulém od jesieni 1872 do wiosny 1873. Ten okres poprzedzał następny, podczas którego współpracował z Charles’em Wurtzem w Paryżu. Ukończył tam dużą część programu. Wrócił do Holandii w 1874. W tym samym roku zakończył pracę doktorską pod kierownictwem E. Muldera i uzyskał tytuł doktora.