Bitwa na Kulikowym Polu () – bitwa między wojskami ruskimi i Złotej Ordy, która miała miejsce 8 września 1380 roku.
Tło Bitwa na Kulikowym Polu była rozstrzygającym starciem trwającej od 1375 roku wojny Dymitra Dońskiego z Mamajem – faktycznym (choć nieformalnym) przywódcą zachodniej części Złotej Ordy, nazywanej Ordą Dońską lub Ordą Mamaja, która walczyła z Tochtamyszem, władcą Złotej Ordy. Dymitr Doński, władca księstwa moskiewskiego, będący lennikiem Złotej Ordy, stał po stronie Tochtamysza. Dwa lata wcześniej w 1378 Dymitr rozbił w bitwie nad Wożą jednego z wodzów Mamaja – . Następny rok Mamaj wykorzystał na zorganizowanie antymoskiewskiej koalicji, do której wciągnął Wielkie Księstwo Litewskie od dawna walczące z Wielkim Księstwem Moskiewskim (a dodatkowo podburzone przyjęciem przez Dymitra dwóch skłóconych z Jagiełłą Olgierdowiczów) i księcia riazańskiego Olega, również toczącego niegdyś wojny z Dymitrem. Wyprawę zaplanowano na przełom sierpnia i września 1380 roku. Wojska sojuszników miały się spotkać 1 września nad Oką. Pragnąc do tego nie dopuścić, Dymitr ruszył ze swoimi wojskami na południe przeciwko Tatarom, którym przewodził osobiście Mamaj. Do spotkania wrogich armii doszło 8 września 1380 na równinie nad Donem, tzw.