Bezpośrednio po ukończeniu studiów pracował w Sądzie Rejonowym w Kłodzku, po czym znalazł zatrudnienie na Wydziale Prawa i Administracji. W 1988 uzyskał stopień naukowy doktora na podstawie pracy pt. Norma planowania gospodarczego a system prawa PRL, której promotorem był prof. Stanisław Kaźmierczyk. W 2000 otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie prawa o specjalności teoria prawa na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy nt. Użycie normy prawnej w regulacji stosunków gospodarczych. W 2003 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego w Katedrze Teorii i Filozofii Prawa, której został również kierownikiem. W 2004 otrzymał od prezydenta RP Aleksander Kwaśniewski tytuł profesora nauk prawnych.

Poza Uniwersytetem Wrocławskim wykładał także w Międzywydziałowym Instytucie Prawa i Administracji Uniwersytetu Opolskiego oraz Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Wałbrzychu, gdzie był współtwórcą i dyrektorem Instytutu Administracji Publicznej, a w latach 2003-2008 prorektorem tej uczelni.

W 2017 został członkiem rady programowej Archiwum im. Wiktora Osiatyńskiego.