Z powodu braku świątyni msze celebrował najczęściej w prywatnych budynkach, a zainteresowanie tubylców religią katolicką było niewielkie.
1 grudnia 1843 ks. Blanchet otrzymał nominację na wikariusza apostolskiego Terytorium Oregonu. Wiązało się to z przyjęciem sakry biskupiej i biskupiej stolicy tytularnej (Filadelfia in Lydia). List w sprawie nominacji dotarł do niego dopiero w sierpniu następnego roku. Sakrę przyjął w katedrze w Montrealu, a konsekratorem był ówczesny miejscowy ordynariusz Ignace Bourget. Wyjechał następnie do Europy, by jak wielu innych ówczesnych biskupów amerykańskich działać na rzecz interesów swej diecezji. Powrócił do Oregonu wraz z kilkoma jezuickimi kapłanami, trzema świeckimi braćmi i kilkoma siostrami zakonnymi. Na jego wniosek przyznano mu również nowa stolicę tytularną Adrasus, by ta nie kojarzyła się z Filadelfią w Pensylwanii. Rok 1846 przyniósł ważne wydarzenia w życiu lokalnego Kościoła. 24 lipca wikariat Terytorium Oregonu podniesiony został do rangi diecezji, a oprócz tego utworzono diecezje Walla Walla (ordynariuszem został tam jego brat) i Wyspa Vancouver (pierwszym biskupem został jego współtowarzysz z pierwszej wyprawy ks. Demers). 29 lipca 1850 jego diecezja została podniesiona do rangi metropolii, a on sam mianowany arcybiskupem metropolitą Oregon City.