Był członkiem honorowym towarzystw neurochirurgicznych Wielkiej Brytanii, ZSRR, Bułgarii, Czechosłowacji, NRD, Jugosławii, Hiszpanii i Włochy.
Był mężem Wandy (1905–2003), ojcem Jana (1942–2016).
Zmarł 18 listopada 1989 roku w Warszawie, pochowany na cmentarzu komunalnym przy ul. Sienkiewicza w Myślenicach (sektor 1-2-13).
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (13 lipca 1954) „za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej w dziedzinie medycyny”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (13 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 13 stycznia 1955 r. nr 0/113 - na wniosek Ministra Zdrowia.
Przypisy
Bibliografia
Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 670–671.
Igor Gościński: Historia polskiej neurologii i neurochirurgii: Profesor Adam Kunicki (1903–1989) – współtwórca neurochirurgii polskiej. „Neurologia i Neurochirurgia Polska”. 42 (5)/2008. . Rita Pagacz-Moczarska: Twórca krakowskiej neurochirurgii: Setna rocznica urodzin prof. Adama Kunickiego. „Alma Mater”. 56/2004.