26 grudnia 1942 wysłany jako kurier gen. Stefana Roweckiego z Warszawy do gen. Władysława Sikorskiego w Londynie wyruszył jako fałszywy pułkownik baron Arnold von Lückner (rzekomy potomek marszałka Francji Mikołaja Lücknera, straconego na szafocie w 1794). Na ówczesnej granicy niemiecko–francuskiej w Elfrigen, wobec braku przepustki granicznej, skierowany do komendy okręgu wojskowego w Strasburgu. Przyjęty przez feldmarszałka Rzeszy Wilhelma von Lista, który udostępnił mu samochód, podwożąc na dworzec kolejowy.
W lutym 1943 wyruszył ponownie w stronę granicy francusko-hiszpańskiej jako Andre Luckner, dzięki pomocy francuskiego ruchu oporu przez część drogi ukryty w tendrze lokomotywy pociągu premiera Vichy Pierre’a Lavala. W nocy 6 lutego 1943 w przygranicznej miejscowości Amelie des Bains aresztowany, osadzony w cytadeli Perpignan. Po podejmowanych kilkakrotnie próbach ucieczki 26 kwietnia 1943 wysłany do obozu koncentracyjnego KL Compiegne. Podczas transportu wraz z czterema współwięźniami uciekł przez wyciętą dziurę w podłodze wagonu. Doznał poważnego urazu kolana, aresztowany, osadzony w szpitalu więziennym w Metz, 11 maja 1943 operowany. 22 lipca uciekł ze szpitala, wykręcając śruby mocujące kratę w oknie oraz schodząc z trzeciego piętra po linie z prześcieradeł.