Organizował chóry polskie w powiecie złotowskim. W Zakrzewie założył 90-osobowy chór wiejski, który z czasem stał się reprezentacyjnym chórem Związku Polaków w Niemczech, a na konkursie chórów polonijnych w 1936 r. w Warszawie zdobył II nagrodę. Dla chórów polskich ustalił wspólny repertuar i przygotował zestaw nut. Był inicjatorem i współautorem śpiewnika dla polskich szkół powszechnych, wydanego przez Związek Polskich Towarzystw Szkolnych w Niemczech. Po powrocie do Bydgoszczy w październiku 1935 r. uczył w Męskiej Szkole Wydziałowej, a po jej likwidacji, od 1936 r. ponownie w szkole św. Jana, gdzie pracował do wybuchu II wojny światowej.
Od 1945 r. do przejścia na emeryturę w 1957 r. należał do wybitnych dyrygentów chórów amatorskich w Bydgoszczy. W latach 1928–1930, 1935-1937 i ponownie od 1946 do 1954 r. dyrygował chórem „Dzwon”. Kierował także chórem „Harmonia” i kolejarskim chórem „Hasło” (1945-1950 oraz 1954-1961), z którym osiągnął największe sukcesy. Pod jego kierownictwem chór ten zdobył pierwsze miejsce na Zjeździe Śpiewaczym zorganizowanym w ramach obchodów uroczystości 600-lecia nadania praw miejskich Bydgoszczy.